Κηδεύθηκε στην Αμφίπολη Σερρών ο Βασίλης Μεζίκης

Αναρτήθηκε στις 30/04/2022, στην κατηγορία Ενημέρωση Πολιτών

                        

Εψάλη την Παρασκευή 29 Απριλίου 2022-Εορτή της Ζωοδόχου Πηγής η νεκρώσιμη ακολουθία του Βασίλη Μεζίκη (1957-2022), συνταξιούχου εκπαιδευτικού και επί 26 έτη Δημοτικού Συμβούλου του Δήμου μας στον Ιερό Ναό Αποστόλου Παύλου Αμφίπολης Σερρών, ιδιαίτερη πατρίδα της συζύγου του, παρουσία του Δημάρχου Λάζαρου Κυρίζογλου, φίλων και συγγενών του εκλιπόντος.

Τον επικήδειο λόγο εκφώνησε ο φίλος του Γιώργος Κυρίζογλου, συνάδελφος δάσκαλος, π. Διευθυντής Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Δυτικής Θεσσαλονίκης.

Ακολουθεί το κείμενο του επικήδειου:

Σεβαστοί πατέρες, αγαπητοί αδελφοί,

Ποτέ δεν το περίμενα ότι θα αποχαιρετούσα τον φίλο μου Βασίλη από τον μάταιο αυτόν κόσμο γνωρίζοντας τη ζωή, τη δράση και τα χρόνια του. Όμως, σύμφωνα με το αρχαίο ρητό, «ἄλλαι μὲν βουλαὶ ἀνθρώπων, ἄλλα δὲ Θεὸς κελεύει», που σημαίνει «άλλα τα σχέδια των ανθρώπων και άλλες οι προσταγές του Θεού.»


Τι να πρωτοπώ στον σύντομο χρόνο του αποχαιρετηστήριου λόγου μου για την προσωπικότητα του Βασίλη. Για τον φίλο, τον συνάδελφο, τον δάσκαλο-παιδαγωγό, τον συνεργάτη, για τον άνθρωπο Βασίλη, για τον ενεργό πολίτη, για τον εθελοντή στα κοινά, για τον αυθεντικό συνδικαλιστή, για την εργασία του στην εκπαίδευση, για την πολύτιμη προσφορά του στον δήμο Αμπελοκήπων-Μενεμένης. Είναι πολλά τα κοινά βιώματα, οι εμπειρίες και όσα μας συνέδεσαν στην κοινή πορεία μας στην εκπαίδευση και στη ζωή.
Ο Βασίλης Μεζίκης πέρασε από χθες το απόγευμα στην άλλη ζωή… «Έφυγε» πρόωρα σε ηλικία 65 ετών. Αναχώρησε για άλλους τόπους, για την ουράνια και αιώνια πατρίδα μας.


Πενθούμε την απώλειά του, όμως φεύγοντας μας αφήνει το παράδειγμά του στους τομείς που εργάστηκε, δραστηριοποιήθηκε και στη ζωή που έζησε. Αυτοί δεν ήταν λίγοι.


Τον γνώρισα το 1984 στο 7ο δημοτικό σχολείο Αμπελοκήπων, όπου συνυπηρετούσαμε και στη συνέχεια συνεργαστήκαμε στη Διεύθυνση του ίδιου σχολείου. Έτσι ξεκίνησε μια ειλικρινής και σταθερή φιλία μεταξύ μας.
Ο Βασίλης αγαπούσε τον τόπο του, όχι μόνο τους Αμπελόκηπους όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε, αλλά και την Αμφίπολη, που είναι η ιδιαίτερη πατρίδα της συζύγου του, Γιώτας. Με την Αμφίπολη συνδέθηκε ιδιαίτερα, αφού σ’ αυτόν τον τόπο περνούσε τα καλοκαίρια και πολλά

Σαββατοκύριακα. Αγαπούσε την πατρίδα μας, την Ελλάδα. Ήταν μια προσωπικότητα που αγωνιζόταν για ό,τι αγαπούσε, που τιμούσε ό,τι συνδέεται με την Παιδεία, την Ιστορία, την Παράδοση, τη Γλώσσα, τον Πολιτισμό, τον Αθλητισμό και την πρόοδο του τόπου μας. Ήταν ένας έλληνας πατριώτης.


Ήταν ένας άξιος δάσκαλος με έμπρακτη αφοσίωση στη δημόσια εκπαίδευση και αγάπη προς τους μαθητές του, όλα τα χρόνια της υπηρεσίας του σ’ αυτήν. Ήταν αγαπητός από τους μαθητές, τους γονείς και τους συναδέλφους του. Ήταν καλός!


Σκιαγραφώντας την προσωπικότητά του θα λέγαμε ότι ο Βασίλης υπήρξε ένας ευγενικός, χαμογελαστός άνθρωπος, πρόθυμος να βοηθήσει οποιονδήποτε συνάνθρωπο. Ένας ακούραστος εργασιομανής, ειλικρινής και υπεύθυνος προς όλους, πιστός και πολύτιμος φίλος. Ήταν προικισμένος με μιαν έμφυτη επικοινωνιακή ικανότητα με όλους τους ανθρώπους. Είχε δύναμη χαρακτήρα και αγωνιστικό σθένος.


Υπήρξε αγνός, ανιδιοτελής, γνήσιος, ένθερμος και ακάματος αγωνιστής της συνδικαλιστικής παράταξης των εκπαιδευτικών της Δ.Α.Κ.Ε. Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης από τα πρώτα χρόνια του διορισμού του στον Ζ’ Σύλλογο Θεσσαλονίκης «Ο Φίλιππος». Συμπεριφέρθηκε σε οποιονδήποτε συνάδελφο βρέθηκε στον δρόμο του ως ίσο, χωρίς διακρίσεις και του προσέφερε την πλήρη υποστήριξή του. Γι’ αυτό τιμήθηκε με την ψήφο των συναδέλφων επί πολλά έτη και διετέλεσε πρόεδρος του Ζ’ Συλλόγου Θεσσαλονίκης «Ο Φίλιππος», αιρετός εκπρόσωπος στο Περιφερειακό Υπηρεσιακό Συμβούλιο Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης (ΠΥΣΠΕ) Δυτικής Θεσσαλονίκης, εκλεγμένος σύνεδρος στη Διδασκαλική Ομοσπονδία Ελλάδος (ΔΟΕ) επί σειρά ετών.
Παράλληλα με τα εκπαιδευτικά του καθήκοντα ασχολήθηκε με τα κοινά του Δήμου Αμπελοκήπων-Μενεμένης. Εξελέγη επί 6 συνεχείς τετραετίες δημοτικός σύμβουλος (1994-2019) στον δήμο Αμπελοκήπων-Μενεμένης και διετέλεσε Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου, Αντιδήμαρχος Παιδείας και πρόεδρος της Επιτροπής Παιδείας. Πολύτιμος σύμβουλος του Δημάρχου και συνεργάτης μου στην επιμέλεια του Προγράμματος Δημοτικής Δράσης της «Δημοτικής Συνεργασίας» σε κάθε εκλογική αναμέτρηση.


Ο Βασίλης από τα νεανικά του χρόνια αγάπησε τον αθλητισμό, μεγάλη αγάπη του υπήρξε το ποδόσφαιρο. Διακρίθηκε ως ποδοσφαιριστής της Αθλητικής Ένωσης Αμπελοκήπων (ΑΕΑ) και του ΠΑΟΚ Αμπελοκήπων.
Πρώτη προτεραιότητα είχε την οικογένειά του για την οποία αγωνίστηκε κάνοντας δύο δουλειές επί αρκετά χρόνια.


Ο Βασίλης πέρασε μία ασθένεια με διαδρομή βασανιστική όχι μόνο για τον ίδιο, αλλά και για την οικογένειά του, τη Γιώτα, του γιους του, Πάνο και Νίκο, τον αδελφό του Λεωνίδα. Παρ’ όλα αυτά, ο πόνος της απώλειας μοιάζει αβάσταχτος ώρες-ώρες. Ακόμη και αν το σώμα του δεν θα είναι πια μαζί μας, θα υπάρχει η ανάμνηση της αγάπης του και η καλοσύνη του στη γυναίκα του, στα παιδιά, στα εγγόνια του, τους συγγενείς, τους φίλους και συνεργάτες του.


Διανύουμε την αναστάσιμη εβδομάδα, γιορτάζουμε την Ανάσταση του Χριστού και τη νίκη του επί του θανάτου. Γεγονός είναι η Ανάσταση του Χριστού και η ανάσταση κάθε θνητού, η κοινή ανάσταση. Και αυτό ομολογούμε κάθε φορά που λέμε το Σύμβολο της Πίστεως: «Προσδοκῶ ἀνάστασιν νεκρῶν. Καὶ ζωὴν τοῦ μέλλοντος αἰῶνος. Ἀμήν.» Οι χριστιανοί αγαπούμε την επίγεια ζωή-πατρίδα, αλλά ποθούμε και την ουράνια πατρίδα! Λέμε δηλαδή, ότι πέραν του τάφου υπάρχει άλλη ζωή! Το σώμα διαλύεται στα εξ ων συνετέθη, μα η ψυχή μένει αθάνατη και αιώνια. Γι’ αυτό μια μέρα θα επανέλθει στο σώμα, το οποίο θ’ αναστηθεί.


Με την πίστη αυτή, εύχομαι ο Αναστάς Κύριος να μαλακώσει τον πόνο στις καρδιές των συγγενικών του προσώπων και των φίλων του από την απώλεια του συζύγου, πατέρα, παππού, αδελφού και φίλου μας, τον αποχαιρετούμε.
Α ν τ ί ο ψ η λ έ !
Κ α λ ό Π α ρ ά δ ε ι σ ο, α δ ε λ φ έ μ ο υ !
Ο Κ ύ ρ ι ο ς ν α α ν α π α ύ σ ε ι τ η ν ψ υ χ ή σ ο υ!

Α ι ω ν ί α η μ ν ή μ η σ ο υ !

Χ ρ ι σ τ ό ς Α ν έ σ τ η!